Kərbəladan doğan günəş

Ha­cı Möhsün Sə­mə­dov: "Bə­şə­riy­yət İmam Hü­sey­nin (ə) ona ver­di­yi dər­si düz­gün mə­nim­sə­yib nə­ti­cə çı­xar­sa, çə­tin­lik­lər­dən xi­las olar" Bu ya­xın­lar­da Azər­bay­can zəv­var­la­rın­dan bir qru­pu Kər­bə­la zi­ya­rə­tin­dən qa­yı­dıb. Qeyd edək ki, Azər­bay­can İs­lam Par­ti­ya­sı­nın (AİP) səd­ri Ha­cı Möhsün Sə­mə­dov da İs­lam mü­qəd­dəs­lə­ri­ni zi­ya­rət edən nü­ma­yən­də he­yə­ti­nin tər­ki­bin­də olub. Uzun il­lər­dir Ame­ri­ka or­du­su­nun iş­ğa­lı al­tın­da in­lə­yən İraq tor­pa­ğı­nın, bu əzə­mət­li, qə­dim ta­ri­xi abi­də­lər di­ya­rı­nın xa­ra­ba­lıq­la­rı­nı, xal­qın məz­lu­miy­yə­ti­ni göz­lə gör­mək əl­bət­tə, çox çə­tin­dir. Mü­səl­man bən­də­lə­rin mü­səl­man tor­pa­ğın­da­kı mü­qəd­dəs zi­ya­rət­gah­la­rı tə­ca­vüz­kar or­du­nun mü­şa­yi­ə­ti al­tın­da zi­ya­rət et­mə­si isə da­ha əzab­lı­dır. Am­ma çox cid­di hə­ya­ti təh­lü­kə­nin hər an baş ve­rə bi­lə­cə­yi mə­ka­nı zi­ya­rət et­mək həm də bö­yük mə­su­liy­yət, şə­rəf və ən nə­ha­yət sa­vab­dır. AİP səd­ri ilə söh­bə­ti­mi­zə də elə zi­ya­rət­dən baş­la­dıq. - Ha­cı, siz bu ya­xın­lar­da Kər­bə­la zi­ya­rə­tin­dən qa­yıt­mı­sı­nız. Bu zi­ya­rət bir mü­səl­man ola­raq si­zə mə­nə­vi ba­xım­dan nə­lə­ri qa­zan­dır­dı? - Bis­mil­la­hir Rəh­ma­nir Rə­him. Mü­səl­man­la­rın hə­yat­da ən bö­yük ar­zu­la­rın­dan bi­ri Al­lah-Tə­a­la­nın mü­qəd­dəs mə­kan­la­rı­nı zi­ya­rət et­mək şə­rə­fi­nə na­il ol­maq­dır. Bu mə­kan­la­rın zi­ya­rə­ti Qu­ra­ni-Kə­rim və Əh­li-Beyt (ə) tə­rə­fin­dən də biz­lə­rə töv­si­yə olu­nub. Ön­də isə Həcc zi­ya­rə­ti da­ya­nır ki, hər bir im­kan­lı mü­səl­man bu­nu et­mə­li, Al­lah-Tə­a­la­nın qo­na­ğı ol­ma­lı, Onun­la öz ara­sın­da­kı hi­ca­bın gö­tü­rül­mə­si­ni Al­lah­dan di­lə­mə­li­dir. Bu mə­na­da ən üs­tün zi­ya­rət­lər­dən bi­ri də İmam Hü­sey­nin (ə) zi­ya­rə­ti­dir. Kər­bə­la zi­ya­rə­ti­nin sa­vab­la­rı çox­dur. Bi­zim hə­dis­lə­ri­miz­də qeyd olu­nub ki, əgər İmam Hü­sey­nin (ə) zi­ya­rə­tin­də bir kəs­dən tər çı­xar­sa, on­da Qi­ya­mət gü­nü­nə qə­dər mə­la­kə­lər onun ba­ğış­lan­ma­sı­nı Al­lah-Tə­a­la­dan tə­vəq­qe edər­lər. İmam Hü­seyn (ə) ən ağır bir mə­qam­da İs­la­mın ya­şa­ma­sı üçün öz ca­nın­dan, ba­la­la­rın­dan keç­di. Və bu­nun­la da za­lım­la­rın əsl si­ma­sı­nı açıb gös­tər­di, İs­la­ma xə­ya­nət edən Ye­zi­di (l), Mü­a­vi­yə­ni (l) if­şa elə­di. O Həz­rət bü­tün bə­şə­riy­yə­tə bö­yük bir dərs ver­di. Hər kəs bu dər­si mə­nim­sə­yib on­dan düz­gün is­ti­fa­də et­sə çə­tin­lik­lər­dən çı­xış yo­lu ta­par. Bir də­fə Ayi­şə xa­nım Mə­həm­məd Pey­ğəm­bər­dən Kər­bə­la və Həcc zi­ya­rət­lə­ri­nin sa­va­bı­nın nis­bə­ti­ni so­ruş­duq­da O Həz­rət ca­vab ve­rir ki, adi bir in­sa­nın Kər­bə­la zi­ya­rə­ti mə­nim Həcc zi­ya­rə­ti­mə bə­ra­bər­dir. Bu za­man Ayi­şə tə­əc­cüb­lə­nə­rək su­a­lı­nı tək­rar­la­yır. Pey­ğəm­bər (ə) isə bu də­fə özü­nün iki Həcc zi­ya­rə­ti­nin baş­qa­sı­nın bir Kər­bə­la zi­ya­rə­ti­nə bə­ra­bər ol­du­ğu­nu de­yir. Ayi­şə bu min­val­la su­a­lı­nı 90 də­fə tək­rar­la­yır. Pey­ğəm­bər (ə) də öz növ­bə­sin­də "mə­nim 90 Həcc zi­ya­rə­ti­min nis­bə­ti baş­qa bi­ri­si­nin bir Kər­bə­la zi­ya­rə­ti­nin nis­bə­ti ki­mi­dir" de­yir. O Həz­rət ca­vab ve­rir ki, mən­dən 90 də­fə so­ruş­dun, ona gö­rə də 90 de­dim, əgər min də­fə so­ruş­say­dın, min de­yər­dim. Yə­ni Pey­ğəm­bər bu­nun­la Kər­bə­la zi­ya­rə­ti­nin nə qə­dər sa­vab ol­du­ğu­nu gös­tər­mək is­tə­yib. Əgər Kər­bə­la ol­ma­say­dı, on­da nə Kə­bə­dən bir xə­bər olar­dı, nə mü­qəd­dəs ki­ta­bı­mız­dan, nə də di­ni­miz­dən. Əs­lin­də Kər­bə­la­da­kı fə­da­kar­lıq nü­mu­nə­si elə bir dərsdir ki, onun haq­qın­da nə qə­dər da­nı­şıl­sa, ye­nə də az­lıq edər. Bu və di­gər sə­bəb­lər­dən Kər­bə­la zi­ya­rə­ti­nin sa­vab­la­rı həd­dən ar­tıq çox­dur. - Uzun il­lər­dir ki, mü­qəd­dəs zi­ya­rət­gah­lar, ta­ri­xi abi­də­lər mə­ka­nı olan İraq tor­pa­ğı qan için­də bo­ğu­lur, tə­ca­vüz­kar ABŞ or­du­su­nun də­mir da­ban­la­rı al­tın­da in­lə­yir. Siz bu mə­kan­dan ye­ni­cə qa­yıt­mı­sı­nız. İra­qın ha­zır­kı du­ru­mu ne­cə­dir? - Tə­əs­süf­lər ol­sun ki, 2001-ci il­dən bu ya­na İraq Ame­ri­ka əs­gər­lə­ri tə­rə­fin­dən iş­ğal olu­nub. Biz də İraq tor­pa­ğı­na da­xil olan­da ilk an­da iş­ğa­lın tə­si­ri­ni öz vü­cu­du­muz­da hiss et­dik. Bu xal­qın məz­lu­miy­yə­ti­ni göz­lə­ri­miz­lə gör­dük. Tə­bii ki, dün­ya­nın he­ge­mo­nu he­sab olu­nan tə­ca­vüz­kar bir döv­lə­tin iş­ğal et­di­yi tor­paq­da da­ğın­tı­lar­dan, tə­lə­fat­dan baş­qa heç nə gö­rə bil­məz­dik. An­caq mən sə­fər­də olar­kən üzün­tü­lü bir səh­nə­ni si­zin və qə­ze­ti­ni­zin oxu­cu­la­rı­na çat­dır­maq is­tə­yi­rəm. Bu məq­səd­lə qeyd edim ki, Ame­ri­ka əs­gər­lə­ri­nin bə­zi­lə­ri müx­tə­lif dil­lər­də az da ol­sa bi­lir­di­lər. Zi­ya­rə­tə ge­dən­lər­dən bir nə­fər hə­min əs­gər­lər­lə xoş mü­na­si­bət­də ol­maq, on­lar­la şə­kil çək­dir­mək is­tə­di. Elə bu za­man İraq əs­gər­lə­rin­dən bi­ri "mə­gər siz mü­səl­man de­yil­si­niz, gör­mür­sü­nüz­mü bi­zim qa­nı­mı­zı tö­küb­lər, on­lar­la ne­cə xoş rəf­tar edir­si­niz" de­yə qə­zəb­lə bax­dı. Əl­bət­tə, hə­min əs­gə­ri ba­şa düş­mək olar­dı. Bu ne­çə il­də on­lar çox əzab-əziy­yət çək­miş, fa­ci­ə­lə­rə dü­çar ol­muş, əziz­lə­ri­ni itir­miş­lər. Və bu və­ziy­yət in­di də da­vam edir. Hər tə­rəf­dən da­ğın­tı­la­rın izi gö­rü­nür, xa­ra­ba­lıq­lar gö­zə də­yir. Ha­mı hər an Ame­ri­ka or­du­sun­dan təh­lü­kə göz­lə­yir. Ha­mı­nın üzün­də kə­dər, qəm hiss olu­nur. ABŞ hö­ku­mə­ti isə İra­qın özü­nün hər­bi və po­lis qüv­və­lə­ri­nin for­ma­laş­ma­sı­na ma­ne olur. Çün­ki bu hal­da tə­ca­vüz­ka­rın İraq­da qal­ma­sı çə­tin­lə­şir. On­lar ça­lı­şır­lar ki, bu öl­kə­ni, onun əha­li­si­ni uzun müd­dət əsa­rət­də sax­la­sın. Və əha­li­də be­lə bir rəy ya­ran­sın ki, Ame­ri­ka əs­gər­lə­ri ol­ma­sa öl­kə­də bö­yük fa­ci­ə­lər baş ve­rər. Hal­bu­ki fa­ci­ə­ni ABŞ or­du­su­nun özü tö­rə­dir. Elə bu­nun nə­ti­cə­si­dir ki, öl­kə­də əc­nə­bi qüv­və­lə­rin əley­hi­nə çı­xış­lar olur, eti­raz ak­si­ya­la­rı ke­çi­ri­lir. Xalq on­la­rın öl­kə­dən çıx­ma­sı­nı tə­ləb edir. - Bəs, zi­ya­rət üçün han­sı­sa təh­lü­kə se­zi­lir­di­mi? - Əv­vəl­cə qeyd edim ki, İra­qa da­xil olan ki­mi bi­zim sə­nəd­lə­ri­miz Ame­ri­ka əs­gər­lə­ri tə­rə­fin­dən alın­dı. Mil­liy­yə­tin­dən ası­lı ol­ma­ya­raq ha­mı­nı xü­su­si ota­ğa də­vət edə­rək şə­kil­lə­ri­ni çək­di­lər, hət­ta göz­lə­ri­nin rən­gi­nə qə­dər za­hi­ri əla­mət­lə­ri­ni ya­zıb gö­tür­dü­lər. Ümu­miy­yət­lə zi­ya­rət ye­ri­nə ça­ta­na qə­dər bi­zi 7-8 mən­tə­qə­də sax­la­dı­lar. Bu­nun sə­bə­bi­ni so­ruş­duq­da han­sı­sa təh­lü­kə­nin eh­ti­mal olun­du­ğu­nu is­tis­na et­mə­di­lər. Am­ma onu da de­mə­li­yəm ki, Kər­bə­la zi­ya­rə­ti­nə ge­dən­lər heç nə­dən çə­kin­mir­lər, on­lar hər bir təh­lü­kə­ni göz­lə­ri­nin al­tı­na alır, bu yol­da can­la­rın­dan keç­mə­yə ha­zır olur­lar. Bu­nun­la ya­na­şı onu da de­yim ki, hət­ta kü­çə­nin bir tə­rə­fin­dən o bi­ri tə­rə­fi­nə ke­çən­də yox­la­ma apa­rı­lır. Bu da təh­lü­kə­nin qar­şı­sı­nı mü­əy­yən qə­dər alır. An­caq hər hal­da han­sı­sa bəd­bəxt ha­di­sə­nin baş ver­mə­yə­cə­yi­nə tam zə­ma­nət ver­mək çə­tin­dir. Axı iş­ğal­çı or­du­dan yax­şı nə göz­lə­mək olar ki? - Son za­man­lar Ame­ri­ka tə­rə­fi gu­ya öz or­du­su­nun İraq­da qal­ma müd­də­ti­nin uza­dıl­ma­sı ilə bağ­lı yer­li hö­ku­mə­tin mü­ra­ci­ə­ti­nin ol­du­ğu haq­da bə­ya­nat ya­yıb. Siz­cə ABŞ hö­ku­mə­ti­nin məq­sə­di nə­dir? - Mən he­sab et­mi­rəm ki, han­sı­sa bir xalq öz tor­pa­ğın­da tə­ca­vüz­kar­la­rın mey­dan su­la­ma­sı­na ra­zı ol­sun. İraq xal­qı çox ayıq­dır, haq­qı ba­til­dən ayı­ra bi­lir. Hət­ta yer­li hö­ku­mə­tin bu­na ra­zı­lıq ver­mə­si haq­da de­yi­lən­lər də ya­lan­dır. Sa­də­cə Ame­ri­ka hö­ku­mə­tə təz­yiq va­si­tə­si­lə öz is­tə­yi­nə na­il ol­maq, tə­ca­vüz­kar or­du­nun İraq­da qal­ma müd­də­ti­ni uzat­maq niy­yə­tin­də­dir. Am­ma han­sı­sa si­ya­si cə­rə­yan­la­rın da bu­nu ar­zu­la­ma­sı is­tis­na de­yil. Bur­da söh­bət xü­su­sən kürdlər­dən ge­dir. Kürdlə­rin li­de­ri Mə­sud Bər­za­ni də bu­nun tə­rəf­da­rı­dır. On­lar Ame­ri­ka əs­gər­lə­ri­nin İraq­da qal­ma­sı­na ça­lı­şır və öz müs­tə­qil döv­lət­lə­ri­ni ya­rat­maq üçün on­lar­dan is­ti­fa­də et­mək is­tə­yir­lər. O ki qal­dı Ame­ri­ka tə­rə­fi­nə, əl­bət­tə, ABŞ hö­ku­mə­ti öz qo­şun­la­rı­nın əbə­di ola­raq İraq­da qal­ma­sı­nı plan­laş­dı­rır. Bu, hə­min döv­lə­tin mə­na­fe­yi­nə uy­ğun­dur. Və özü­nün çir­kin niy­yət­lə­ri­ni tam hə­ya­ta ke­çir­mək üçün müx­tə­lif yol­lar ax­ta­rır ki, bu da on­lar­dan bi­ri­dir. An­caq on­la­rın niy­yət­lə­ri heç vaxt baş tut­ma­yıb və in­şal­lah, bun­dan son­ra da tut­ma­ya­caq. - Ha­cı, Ame­ri­ka or­du­su ar­tıq Əf­qa­nıs­tan və İraq sər­həd­lə­rin­dən kə­nar­da­kı böl­gə döv­lət­lə­ri­ni, konkret ola­raq Su­ri­ya və Pa­kis­ta­nı da bom­bardma­na mə­ruz qoy­du. İraq ba­taq­lı­ğın­dan hə­lə də çı­xa bil­mə­yən Buş hö­ku­mə­ti nə et­mək fik­rin­də­dir? - Əv­və­la onu qeyd edim ki, 2001-ci il­də Nyu-Yorkda baş ve­rən ter­ror ha­di­sə­si Ame­ri­ka kəş­fiy­ya­tı­nın işi idi. Hə­dəf­də isə İs­lam İn­qi­la­bın­dan son­ra mü­səl­man dün­ya­sın­da baş­la­yan tə­rəq­qi­yə ma­ne ol­maq mə­sə­lə­si du­rur­du. Doğ­ru­dur, mü­səl­man öl­kə­lə­ri­nə tə­ca­vü­zün məq­sə­di­ni çox vaxt neft ami­li ilə əla­qə­lən­di­rir­lər. Am­ma bu cür fi­kir­ləş­mək tam mə­na­sı ilə doğ­ru ol­maz­dı. Yə­ni əsas məq­səd İs­la­mın ya­yıl­ma­sı­nın qar­şı­sı­nı al­maq, mü­səl­man öl­kə­lə­ri­nin Ame­ri­ka­nın tə­sir da­i­rə­sin­dən çıx­ma­sı­nı ən­gəl­lə­mək idi. Ona gö­rə də uzaq­dan ida­rə et­mə tə­sir­li ol­ma­dı­ğı üçün, İs­lam dün­ya­sı­nı iş­ğa­la mə­ruz qoy­maq, xalqla­rı fa­ci­ə­lər­lə sın­dır­maq xət­ti­ni gö­tür­dü. İraq və Əf­qa­nıs­tan­da qo­şun­la­rı uzun müd­dət sax­la­maq isə ət­raf öl­kə­lə­rə tə­sir et­mək məq­sə­di­ni gü­dür­dü. Am­ma bu da baş tut­ma­dı. Bu sə­bəb­dən də elə hə­min ət­raf öl­kə­lə­rin, o cüm­lə­dən Su­ri­ya və Pa­kis­ta­nın özü­nə bir­ba­şa tə­ca­vüz et­mək fik­ri­nə düş­dü. Am­ma Bir­ləş­miş Ştat­la­rın hə­min öl­kə­lər­də mü­ha­ri­bə apar­maq qüd­rə­ti qal­ma­yıb. Bu döv­lət ha­zır­da çox cid­di böh­ran içə­ri­sin­də­dir. Və ümid­va­rıq ki, Ame­ri­ka əs­gər­lə­ri İraq və di­gər mü­səl­man tor­paq­la­rın­dan tez­lik­lə qo­vu­lub çı­xa­rı­la­caq­dır. Ame­ri­ka­nın ter­ro­rizmlə mü­ba­ri­zə bə­ha­nə­si ilə Su­ri­ya və Pa­kis­ta­nı bom­ba­la­ya­raq gü­nah­sız in­san­la­rı qət­lə ye­tir­mə­si onu gös­tə­rir ki, ABŞ hö­ku­mə­ti­nin özü döv­lət sə­viy­yə­sin­də ter­ror­çu­luq­la məş­ğul­dur. He­sab edi­rəm ki, baş­qa öl­kə­lər­də ol­du­ğu ki­mi Azər­bay­can­da da si­ya­si qu­rum­lar Ame­ri­ka­nın si­ya­sə­ti­ni ol­du­ğu ki­mi təq­dim et­mə­li və hə­rə­kət­lə­ri­nə qiy­mət ver­mə­li­dir. Tə­ca­vü­zə mə­ruz qa­lan Azər­bay­can­da tə­ca­vüz­kar öl­kə­nin sə­fir­li­yi­nin fə­a­liy­yət gös­tər­mə­si­nə, ümu­miy­yət­lə ABŞ hö­ku­mə­ti ilə əla­qə­lə­rə ye­ni­dən ba­xıl­ma­lı, da­ha doğ­ru­su, bu­na son qo­yul­ma­lı­dır. - "Bi­har ul Ən­var"da İmam Əli­nin (ə) di­lin­dən Qərbdə qa­ra­də­ri­li bir ki­şi­nin ha­ki­miy­yə­tə gə­lə­cə­yin­dən və onun dün­ya­nı xi­las edə­cə­yin­dən bəhs olun­du­ğu haq­da mə­lu­mat­lar ya­yı­lıb. Hə­min ada­mın ABŞ pre­zi­dentli­yi­nə şanslı na­mi­zəd Ba­rak Oba­ma ol­du­ğu gü­man edi­lir. Bu ba­rə­də si­zin fik­ri­niz ma­raq­lı olar­dı. - Hə­min mə­lu­ma­tın düz­gün­lü­yü inan­dı­rı­cı de­yil. Və he­sab edi­rəm ki, mən­tiq­dən uzaq bir fi­kir­dir. Əgər Ame­ri­ka­nın heç vaxt də­yiş­mə­yən da­xi­li və xa­ri­ci si­ya­si sis­te­mi­nə, ida­rə­et­mə üsu­lu­na nə­zər ye­tir­sək hər şey ay­dın olar. Yə­ni hə­min sis­te­min ar­xa­sın­da si­o­nizm du­rur. On­lar is­tə­dik­lə­ri ada­mı Ame­ri­ka­da­kı par­ti­ya­lar­da yer­ləş­di­rib ha­ki­miy­yə­tə gə­ti­rir və be­lə­lik­lə ha­ki­miy­yə­ti öz mə­na­fe­lə­ri­nə uy­ğun şə­kil­də for­ma­laş­dı­rır­lar. Si­o­niz­min dün­ya xalqla­rı­na, xü­su­sən də mü­səl­man­la­ra mü­na­si­bə­ti ha­mı­ya bəl­li­dir. Ona gö­rə də ki­min ha­ki­miy­yə­tə gəl­mə­si yox, si­ya­si sis­te­min, ida­rə­et­mə­nin kök­lü, bə­şə­ri də­yər­lə­rə, bey­nəl­xalq hü­quq nor­ma­la­rı­na uy­ğun şə­kil­də də­yiş­mə­si va­cib­dir. Dün­ya­nın xi­las olun­ma­sı da məhz bu amil­lə bağ­lı ola bi­lər. Ame­ri­ka xal­qı nə­ha­yət oyan­ma­lı, öl­kə­nin əs­lin­də kim­lər tə­rə­fin­dən ida­rə olun­ma­sı­nı dərk et­mə­li, öz­lə­ri­nin və bü­töv­lük­də bə­şə­riy­yə­tin düş­mə­ni olan si­o­niz­min məh­vi­nə ça­lış­ma­lı­dır. Yal­nız bun­dan son­ra həm Ame­ri­ka xal­qı, həm də dün­ya xalqla­rı ni­cat ta­pa, azad se­çim edə bi­lər­lər. Nə qə­dər ki, si­o­nizm ide­ya­la­rı ya­şa­yır, dün­ya­nın təh­lü­kə­dən qur­tul­ma­sı müm­kün de­yil. - Rəh­bər­lik et­di­yi­niz par­ti­ya­nın öl­kə­də ke­çi­ri­lən və ar­tıq ar­xa­da qa­lan pre­zi­dent seç­ki­lə­ri­nə mü­na­si­bə­ti ne­cə­dir? - AİP-in bu və bun­dan əv­vəl­ki seç­ki­lər­də par­ti­ya şək­lin­də iş­ti­rak et­mə­si üçün rəs­mi qey­diy­ya­ta eh­ti­ya­cı var idi. Əha­li­si­nin 95 fa­iz­dən ço­xu­nun mü­səl­man ol­du­ğu öl­kə­miz­də be­lə bir par­ti­ya­nın rəs­mən ta­nın­ma­sı va­cib­dir və ey­ni za­man­da bi­zim hü­qu­qu­muz­dur. Döv­lət də bu­nun üçün şə­ra­it ya­rat­ma­lı­dır. Am­ma tə­əs­süf­lər ol­sun ki, be­lə bir im­kan ve­ril­mə­di. Bir par­ti­ya ola­raq seç­ki­lər­dən əv­vəl şərt qoy­muş­duq ki, əgər Əd­liy­yə Na­zir­li­yi bi­zim ib­ti­dai haq­qı­mı­zı ta­nı­sa, əda­lət­li ol­sa, on­da mü­va­fiq ad­dım­lar ata­caq, əda­lət prin­sip­lə­ri­nə ri­a­yət edə­cə­yik. Am­ma əf­sus­lar ol­sun ki, biz qar­şı tə­rə­fin əda­lət­li mü­na­si­bə­ti­nin şa­hi­di ol­ma­dıq. Ma­raq­lı­dır, ne­cə olur ki, ən ço­xu 2-3 fa­iz mü­səl­ma­nın ya­şa­dı­ğı İn­gil­tə­rə­də İs­lam Par­ti­ya­sı adın­da təş­ki­lat döv­lət qey­diy­ya­tı­na alı­nır, am­ma əha­li­si­nin 95 fa­i­zi­nin mü­səl­man ol­du­ğu Azər­bay­can­da ey­ni ad­lı par­ti­ya­nın qey­diy­yat­dan keç­mə­si ne­çə il­lər­dir müş­kü­lə çev­ri­lib. Di­gər tə­rəf­dən öl­kə­miz­də qey­də alı­nan si­ya­si par­ti­ya­lar var ki, on­la­rın ço­xu xal­qı­mı­zın mə­nə­viy­ya­tı­na, mil­li men­ta­li­te­ti­nə zidd fə­a­liy­yət­lə məş­ğul­dur. İs­lam Par­ti­ya­sı isə mil­li-mə­nə­vi ide­o­lo­gi­ya­nın da­şı­yı­cı­sı ol­du­ğu hal­da qey­diy­yat­dan kə­nar­da qa­lıb. Ona gö­rə də seç­ki­lə­rə mü­na­si­bət­də bü­tün bun­la­rı nə­zə­rə al­maq məc­bu­riy­yə­tin­də qal­dıq və iş­ti­rak et­mə­dik. O ki qal­dı seç­ki­lə­rin ne­cə ke­çi­ril­mə­si­nə, be­lə bir ab-ha­va nə seç­ki­lər­dən əv­vəl, nə seç­ki gü­nü, nə də on­dan son­ra ümu­miy­yət­lə hiss olun­mur­du. Bu isə he­sab edi­rəm ki, gə­lə­cək­də xal­qı­mı­zın ic­ti­mai-si­ya­si fə­a­liy­yə­ti­nə çox pis tə­sir gös­tə­rə­cək.